Fikrin vahiy yoluyla belirmesi nadiren rastlanan bir durumdur. Bir şirkete yön veren bakış açısının tuvalette, kaçarken veya geviş getirirken ortaya çıkması ise şehir efsanesidir.

Hem tüketici hem de pazar hakkında derin bir içgörü gerektirir.

Fakat haberler hep kötü değil. Artık tüketiciler hakkında hiç olmadığımız kadar çok bilgiye sahibiz. Körlemesine atışlar yapmamıza ve karanlık denizlere ağ atmamıza gerek yok.

Örneğin; Dr. Augustine Fou’ya göre satın alma niyeti ve satın alma eylemi arasındaki eksik parça, tüketicinin eyleme geçmek için ihtiyacı olan bilgi. Kimisi satın alma kararını taksit seçeneğine göre belirlerken kimisi garanti süresine veya rengine göre karar verebiliyor. Ve artık tüketicilerimizin satın alma aşamasında yürüttüğü ürün ve hizmet araştırmalarını detayıyla takip edebiliyor ve karar vermek için hangi bilgiye ihtiyaç duyduklarını tespit edebiliyoruz. Veya araştırma sırasında ürünü veya kategoriyi tarif etmek için hangi kelimeleri kullandıklarını, tam olarak ne aradıklarını öğrenebiliyoruz.

İşin iyi tarafı artık bu eksik parçanın ne olduğunu varsaymamıza ve yuvarlak masalarda beyin fırtınaları yaparak ne söyleyeceğimize karar vermemize gerek yok. Çevrimiçi analitik ölçümlemeler ve raporlar sadece web sitesi optimizasyonu için değil tüm iletişim süreci için derin bir içgörü sağlıyor.

Bu içgörü sayesinde artık satın alma kararı vermek için ihtiyaç duyulan bilgiyi kategorilendirebilir ve buna uygun iletişim kitlesi, mecrası ve iletişim içeriği belirleyebiliriz. Veya çağrı merkezlerinin yükünü ve maliyetini azaltabilmek için daha etkin bir soru cevap bölümü ve bilgi akışı sağlayabiliriz. Tüketici şikayetlerini dinleyebilir ve gerekli geliştirmeleri AR-GE bütçesini ikiye katlamadan belirleyebiliriz. Yorum ve tavsiyeleri takip ederek tüketicilerin “neyi” “nasıl” tavsiye ettiğini keşfederek iletişim içeriğimizi şekillendirebiliriz.

Ama önce öpüşüp barışalım. Geleneksel mecralar öldü yaşasın Facebook demeden önce Facebook’un “çevrimiçi” olduğu için değil derin bir tüketici içgörüsü elde ederek “şekillendiği” için başarılı olduğunu fark edelim. Ve yeni dünyayı gelenekselden ayıranın mecralar değil yaklaşım olduğunu kabul edelim.

Dijitali sadece yeni bir mecra değil, pazarlama iletişimine derin bir içgörü sağlayarak yeni bir yaklaşım getiren bilgi merkezi olarak değerlendirelim.

Ne dersiniz?

Kaynaklar:
Beyond Targeting in the Age of the Modern Consumer
Missing Link Marketing

Academy of Management Learning & Education, 2005 yılında Sumantra Ghoshal’ın kaleme aldığı “Kötü Yönetim Teorileri İyi Yönetim Örneklerine Zarar Veriyor” adlı bir makale yayınladı. O dönemde, ABD’deki şirket skandallarının artması işletme fakültelerinde verilen eğitim müfredatının mercek altına alınmasına neden olmuş ve kurumsal etik gibi dersler gündeme oturmuş.

Fakat, enteresan bir şekilde ekonomik krizin henüz dünya çapında patlak vermediği bir dönemde yayınlanan makale krizin nasıl patlak vereceğinin de işaretlerini vermiş.

Makaleden direkt bir alıntı yapmalıyım;

“Jensen & Meckling’e dayanan kurumsal yönetim derslerimizde öğrencilerimize yöneticilere  güvenilemeyeceğini ve bu aracı sorununu ortadan kaldırmak için hisse ve teşvik verilmesi gerektiği öğrettik. Organizasyon tasarımı derslerimizde “çıkarcı davranışlar”dan kaçınmak için sıkı bir denetim ve kontrol mekanizması kurulması gerektiğini söyledik. Strateji derslerinde Porter’ın beş güç teorisinden yola çıkarak şirketlerin sadece rakipleriyle değil tedarikçileri, müşterileri, çalışanları ve denetim mekanizmaları ile de rekabet etmesi gerektiğini öğrettik.”

Krizin koşullarını güzel özetlemiş değil mi?

Dört yıl ve işi kitabına uygun yapan birçok Fortune 100 şirketi devrildikten sonra yeni bir yönetim ve rekabet anlayışı geliştirmenin önemi akademik makalelerin konusu olmaktan çıktı ve popülerleşti. Yetenek yönetimi ve yenilikçilik gibi konular önem kazanmaya başladı.

Öte yandan, Center for Work–Life Policy (CWLP) tarafından Haziran 2007 ve Aralık 2008 arasında yürütülen araştırmaya göre iş yerine sadık çalışanların oranı %95′ten %39′a düştü. Academy of Management Journal, tarafından yürütülen bir araştırma kriz süresince istifa edenlerin yüzde %31′inin şirketin sahip olduğu en parlak elemanlar olduğunu ortaya çıkardı. Yani maliyetleri azaltmak için yapılan çabalar çoğu zaman şirketlerin bir daha asla belini doğrultamayacak konuma gelmesine neden oluyor. Ve sorunun “şu kriz ortamında işi varsa şükreder” anlayışı ile çözülemeyeceği her geçen gün daha fazla netleşiyor.

Çünkü kriz fırtına gibi değildir, ayakta kalmaya çalışarak geçiştiremezsiniz. Kriz ortamı, sarsılmaz sandığımız birçok devi devirirken yeni çağın yıldızlarının da doğmasına neden oluyor. Ve kurallar bir sonraki kriz ortamına kadar lider olacak şirketler tarafından yeninden yazılıyor.

Kaynaklar:

DeAnne Aguirre, Laird Post, and Sylvia Ann Hewlett, The Talent Innovation Imperative, Strategy and Business, August 27, 2009, Issue 56

Sumantra Ghoshal, Bad Management Theories are Destroying Good Management Practices, Academy of Management Learning& Education, 2005, Vol:4, No:1, 75 – 91

AD:Tech 2009 Chicago‘da yer alan “Resesyon sonrası Dijital Reklamcılık” panelinde dijital pazarlama ajansı Connectual’ın kurucusu Aaron Goldman dijital reklam ajanslarının yükselişine dikkat çekti. Sunumunda yer verdiği Forrester reklam harcamaları araştırmasına göre katılımcıların %60′ı interaktif reklam mecraların geleneksel reklam mecralarından kayan bütçelerden pay alacağını iddia etmiş. Katılımcılar arasında %15′lik bir grup ise interaktif bütçelerin mevcut programları etkilemeden artacağı yönünde görüş bildirmiş.

Yine araştırmaya göre kısa vadede %60 ile arama motorları %31 ile teşhir reklamcılığı artış gösterecek.

Öte yandan Ad:Tech 2009 Chicago’nun açılış konuşmasını yapan Rishad Tobaccowala‘ya göre de sosyal medya tsunami etkisi yaratacak. Ve araştırma şirketi Gartner’a göre Fortune 100 şirketlerinin %60′ı 2010′a kadar sosyal bir ağa entegre olacak veya kuracak.

Kısaca dijitalin geleceği hakkında görüş bildirenler ve araştırma yapanlar bu aralar oldukça revaçta…

Peki dijital dünyanın oyuncuları ne durumda?

Dijital ajans dünyası da oldukça karışık. Dijital ajansların geleceği ve nasıl bir strateji izlemeleri gerektiği üzerine her gün yeni bir makale yazılıyor.

Tüm bu karmaşanın içerisinde bazı önerileri derlemek ve büyük resme uzaktan bakmak faydalı olabilir. Taktikler ve yeni teknolojilerden uzaklaşıp çevrimiçi dünyanın rönesansı ile başlayan yeni pazarlama dünyasında ajansların göz önünde bulundurması gereken bazı noktalarla başlayalım:

1. Üç harfli kısaltmalar! Şu an Google’da çevrimiçi reklamcılıkla ilgili ölçütler üzerine yapılan bir arama 2,180,000 sayfa sonuç getiriyor. CPM, CTR, CPA, PV, AUV, UV…  İşler giderek karmaşıklaşıyor. Her yeni taktik ile ortaya atılan yeni ölçümleme yöntemleri ve ölçütler, bütçe onayları ve süreçlerini zorlaştırmaktan öteye gitmiyor. Çevrimiçi ve çevrimdışı iletişimin entegre ölçümlenmesi yönünde de henüz etkin bir adım atılamadı. Kısaltmaların ve yeni terminolojinin kimseye faydası olmuyor. Üstelik odak, reklamın etkisinin ölçümlenmesinde değil reklamın erişiminin ölçümlenmesinde takılıp kaldı.

Kısaca, Ad:Tech 2008 New York Paneli’nde konuşma yapan E-Marketer analisti David Hallerman’a göre müşterinizin pazarlama hedefine nasıl ulaşacağını anlatamıyorsanız, kısaltmalarla vakit harcamayın.

2. Direkt satıştan öte bir dünya daha var: Pazarlama iletişimini sadece kısa vadeli satış hedeflerine odaklamanın tehlikeleri anlata anlata bitmez ama konuya dijital ajanslar ve dijital pastanın büyümesi açısından da bakabiliriz. Örneğin, Ad:Tech 2008 New York Paneli’nin ortak görüşü “Teşhir reklamları direkt pazarlama ölçütleri ile ölçümlendiği sürece çevrimiçi reklamcılığın radikal bir büyüme göstermesi mümkün değil. P&G gibi devlerin yer aldığı ve çevrimiçi satışın mümkün olmadığı kategoriler pazara çekilmediği sürece bu mecranın gerçek potansiyeli açığa çıkamaz.” idi.

Öte yandan konu P&G gibi devlerden açılmışken sözü Ad: Tech 2009 Chiacago konuşmacılarından biri olan ve yeni emekli olan Güney Amerika Kurumsal Pazarlama Direktörü Elva Lewis’a bırakmak akıllıca olabilir; “Temizlik markalarımızın genç, modern internet kullanıcılarından oluştuğunu zannediyorduk. Yanılmışız. Temel müşteri segmentimiz 45 – 60 yaş arası kadınlarmış.”

Kısaca, etkin bir tüketici içgörüsüne sahip olmadan yapılan direkt satış çabaları felaketle sonuçlanabilir. Çevrimiçi dünyanın nimetleri tıkları ve indirilen kuponları saymaktan ötedir, demeye gerek var mı?

3. Platform ve site odaklı yaklaşım: MySpace gider yerine Facebook gelir. Dünün Altavistası bugünün Google’ı. Bu yüzden platform odaklı yaklaşımlar oldukça riskli. Bu konuda, Publicis Groupe Media’dan Rishad Tobaccowala’nın Ad:Tech 2009 Chicago konferansındaki sözlerine kulak vermek faydalı olabilir; “Müşterilerim Facebook stratejisi istediklerinde onlara televizyonun popüler olduğu günlerde NBC için strateji isteyip istemediklerini soruyorum.”

Öte yandan Michael Estrin kaleme aldığı dijital ajans seçimi makalesinde şirketleri her yeni teknoloji ve niş için bir uzman aramaya çalışmamaları konusunda da uyarıyor.

Kısaca, Facebook, Twitter veya herhangi bir platforma sarılmadan önce Tobaccowala’nın da önerdiği gibi müşterinin hedef kitlesine, nişine veya daha genel bir bakış açısıyla çözülmesi gereken pazarlama problemine odaklanmak daha faydalı olur.

4. Taktik değil strateji: Jim Gilbert Sosyal Medya Etkileşim Kuralları makalesinde birçok şirketin sosyal medyayı taktiksel olarak kullanmasına değiniyor. Gilbert’a göre herkes video yükleyebilir, Twitter hesabı açabilir veya blog yazabilir. Fakat bu tür taktiksel yaklaşımlar hem sektörün şirketler nezdinde güven kazanarak rüştünü ispatlamasını engelliyor hem de kısa vadeli bir vizyona sahip olmasına neden oluyor.

Kısaca, “size bir video yapalım” demeden ve bilinirliği tek pazarlama hedefi olarak görmeden önce uzun vadeli büyük resme bakmak faydalı olur. Hem ajanslar için hem de şirketler için…

5. Departman değil merkez: Çevrimiçi dünya sadece bütünleşik iletişimin merkezi değil pazarlama aktivitelerinin de merkezi yapısını oluşturabilecek nimetlere sahip. “Geleceğin Reklam Dünyası: Ajanslar Emtiyalaşmaktan Nasıl Kurtulur?“ makalesinin yazarı Phil Johnson’a göre çevrimiçi dünya dağıtım kanalı, müşteri hizmeti kanalı, mağaza, araştırma ve AR-GE olmak üzere birçok farklı disiplini çatısı altında bulunduruyor. Bu yüzden dijital ajansların geleneksel mecralara odaklanan ajanslara göre en önemli rekabet avantajı da bu çok yönlü çözüm yapıları olması gerekir.

Kısaca, Rich Cherecwich’in “Dijital Stratejiyi Yeniden Yazmak” makalesinde belirttiği gibi dijital ajansların sadece iletişim sorunlarına değil bütünüyle iş ve pazarlama sorunlarına çözümler üretmeye odaklanmalarında fayda var.

6. Aracı değil iş ortağı: Wayne Arnold Advertising Age için kaleme aldığı makalesinde ajansların mecralar için aracı kurum olmaktan vazgeçip bir an önce iş ortağı olarak kendilerini konumlamaları gerektiğini belirtiyor. Bu konuda en sert yorum ise reklamveren tarafından geldi. 2007 yılında New York Times’da yer alan “Yeni Reklamcılık Noktası: Hayatınız” makalesinde Nike’ın Global Marka ve Kategori Yönetim Başkan Yardımcısı Trevor Edwards “İşimiz medya şirketlerini ayakta tutmak değil. İşimiz tüketicilerle bağ kurmak olmalı.” diyerek aracı konumundaki ajanslara karşı tutumunu net bir şekilde gösterdi.

Kısaca, zaman ve yer satmaktan hızla fikir ve çözüm satmaya geçiş yapmakta fayda var.

7. Elmalarla armutlar: Augustine Fou ClickZ’de yer alan “Sosyal Medyanın ROI değeri sıfırdır” makalesinde geleneksel mecraların ölçümü ve hedeflemesi ile yeni, çevrimiçi iletişim yöntemlerinin kıyaslanmaması gerektiğini belirtiyor. Fou’ya göre, “televizyon reklamcılığında 10 kişinin harekete geçmesini sağlamak için milyonlara ulaşmak gerekirken, çevrimiçi dünyanın sunduğu etkin hedefleme ve niş odaklama ile sadece harekete geçmesi istenen 10 kişiye ulaşılabilir.”

Bu yüzden, çevrimiçi mecralarla geleneksel mecraları karşılaştırırken ortaya çıkan rakam farklılıklarına odaklanmak oldukça yersiz. Ve daha da önemlisi bu gibi kıyaslamalarla rekabet etmeye çalışmak da oldukça anlamsız.

Kısaca, çevrimiçi dünyanın sunduğu avantajın milyonlarca hit, rating değil, etkin ve doğru hedefleme olduğunu unutmamak gerekir.

8. Rekabet değişiyor: Facebook kullanıcıları siteyi iki haftadan kısa bir sürede İngilizce’den İspanyolca’ya çevirdi ve hiç para almadı. Blog yazarlarının %34′ü markalar ve ürünler hakkında görüş bildiriyor. Dünyanın en büyük 20 markası hakkında yapılan arama sonuçlarının %25′i kullanıcı kaynaklı içeriklerden oluşuyor. Jim Jansen ve Abdur Chowdhury’nin yürüttüğü araştırmaya Twitter paylaşımlarının %20′si markalar ve ürünler hakkında yorum içeriyor.

Daha da önemlisi Advertising Age’de yayınlanan habere göre Unilever gibi devler toplulukların gücünden yararlanmayı ciddiye almaya başladı. Unilever’den Matt Burgess’in bu konudaki yorumu bir hayli düşündürücü, “Lowe yılardır harika bir hizmet verdi. Bizim için son derece yaratıcı ve net bir şekilde tanımlanmış ve oldukça üretken güçlü bir araç tasarladılar. Fakat bu başarıları onlar için büyük bir sorunu da beraberinde getirdi. Peperami markamız için topluluk gücünden faydalanmaya karar verdik.”

Kısaca, çevrimiçi dünyada başarılı olan kampanyaların yaratıcıları özenle tasarladıkları kontrollü mesajlarını yaymak yerine marka deneyimlerine ev sahipliği yapan platformlara odaklanıyor. Fakat bu aynı zamanda farklı bir rekabeti beraberinde getirecek. Bu yüzden, taktik ve kısa vadeli başarı potansiyeli taşıyan işlerden uzun vadeli iş ortaklığına geçiş yapmakta fayda var.

9. Aşilin topuğu: Deneme şansı! Geleneksel mecralarda iletişim başladığı noktada iyi gideceğini umut etmekten başka şansınız olmaz. Önceden yürüteceğiniz odak grubu araştırmaları, sonrasında reklam izlenme oranları, hatırlama ve beğenme ölçümleri ancak bir sonraki kampanya için ders çıkarmanıza yardımcı olur. Öte yandan çevrimiçi dünyada hem tüketici reaksiyonunu ölçmek hem de birebir yorum almak mümkün! Üstelik çok daha net ve anlık sonuçlarla!

McKinsey Quarterly’de “Web 2.0′ın ötesine geçen yönetim” makalesinin yazarı Donna L. Hoffman’a göre mevcut uygulama örneklerinden yola çıkmak yerine şirketlerin çevrimiçi tüketici davranışlarını incelemesi ve tüketicilerine kulak vermesi çok daha etkin sonuçlar getirecek.

Kısaca; statik ve linear geleneksel mecraların aksine dinleme, deneme ve geliştirme süreçlerini sürekli olarak içinde barındırmayı başaran çevrimiçi yaklaşımlar çok daha faydalı.

Son olarak dijitalin geleceği reklamda değil pazarlamada demek yerinde olur.

Siz ne dersiniz?

Kaynaklar:

http://www.socialmediatoday.com/SMC/123878

http://www.imediaconnection.com/content/24312.asp

http://adage.com/smallagency/post?article_id=138405

http://www.mckinseyquarterly.com/Business_Technology/BT_Strategy/Managing_beyond_Web_20_2389

http://searchenginewatch.com/3634651

http://www.imediaconnection.com/content/24371.asp

http://www.emarketingandcommerce.com/story/eview-social-media-rules-engagement-live

http://adage.com/smallagency/post?article_id=139064

http://www.imediaconnection.com/summits/coverage/24404.asp

http://adage.com/abstract.php?article_id=138795

http://www.nytimes.com/2007/10/14/business/media/14ad.html

Web 1.0 ile başlayan çevrimiçi araştırmalar, odak grupları ve tartışma grupları Web 2.0 ortamında  çok daha derin tüketici içgörüsü sağlayan araştırma yöntemlerine ve dinleme araçlarına dönüştü. Bu evrim süreci şirketlerin hem tüketicileri hakkında çok daha detaylı bilgi edinebilmesini hem de ürünleri hakkında yapılan yorumları ve tüketicilerin tutumlarını, tercihlerini, yaşamlarını ve isteklerini eş zamanlı olarak takip edebilmelerini sağlıyor.

Örneğin çevrimiçi topluluklar ile araştırma yapan TNS Global araştırma şirketinin hizmet tanımı oldukça geniş:
- Promosyon ve iletişim stratejileri için fikir geliştirme platformu oluşturmak ve yönetmek
- Yükselen trendleri tüketici perspektifinden değerlendirmek
- Satın alma davranışları için motivasyon kaynaklarını ve engellerini tespit etmek
- Tüketim alışkanlıkları, ürün değerlendirmeleri ve kategori genelinde yer alan tartışmaları analiz etmek

Artık şirket veya marka sponsorluğunda yürütülen çevrimiçi platformlar marka sadakati ve marka ile yeni temas noktaları kurmak gibi stratejik hedeflerin yanı sıra araştırma ve geliştirme amaçlı da kullanılabiliyor. Araştırma şirketleri  sosyal medya platformlarını ve çevrimiçi toplulukları entegre etmeye başladıkça kalitatif ve kantitatif araştırmalar yeni bir boyut kazanmaya başladı.

Çevrimiçi topluluklarda yürütülen araştırmalar belirli demografik veya ilgi grubuna açık veya kapalı platformlar aracılığıyla ulaşılarak yürütülüyor. Açık topluluklarda belirli bir kategori veya yaş grubu için dinleme araçları ile geniş çapta taramalar da yapılabiliyor. Ve daha sonra bu açık topluluk araştırmalarından elde edilen alt gruplar veya konular kantitatif araştırma yöntemleri ile birleştirilerek daha detaylı bilgi edinilebilmek için kullanılıyor.

Araştırma amaçlı kurulan sponsorlu çevrimiçi topluluklarda önemli olan tüketicilerin gerçekten deneyimlerini benzer fikirli veya demografik verilerde insanlar ile paylaşabilmeleri için güvenilen bir ortam yaratmayı başarmak. Bu koşullar sağlandığında araştırma şirketinin önceden hazırladığı gündem maddeleri ve katılımcıların başlattıkları tartışma konuları ile birleştirilerek analiz edilebiliyor.

Çevrimiçi toplulukları modere etmek geleneksel yöntemlerin askine linear olmak zorunda değil. Farklı etkileşim yöntemleri sayesinde farklı kullanım alışkanlığına sahip grupların katılımı artırılabiliyor. Örneğin, TNS Northern America araştırma şirketinin yürüttüğü Waterways çevrimiçi topluluğuna kolaj ve mektup yarışmaları düzenleyerek katılımı artırmış ve düzenli anketler ve tartışma konuları ile katılımcıların birbiri ile etkileşimini detaylı olarak analiz edebilmiş.

Öte yandan kantitatif analiz topluluğun katılım oranı, sitede geçirilen ortalama süre, kişi başına düşen yorum adedi, en çok oy alan anketler gibi katılım değerlendirmeleri ile birleştirilerek incelenebiliyor. Bu belirlenen segmentlerin fikir liderlerinin tespit edilmesine ve fikir liderlerinin etkileşim yöntemlerinin keşfedilmesine de olanak tanıyor.

Society for Women’s Health Research‘ün yürüttüğü bir araştırmaya göre kadınlar çevrimiçi ortamlarda en çok sağlık ve yaşam kalitesi gibi konularda araştırma yapıyor ve aktif olarak tartışma gruplarında yer alıyor. Bu yüzden bu konularda yürütülen çevrimiçi topluluk araştırmalarında çok etkin sonuçlar alınabiliyor.

Bu konuda daha detaylı bilgi ve ilgili şirketler:

- TNS US http://www.tns-us.com

- Anderson Analytics http://www.andersonanalytics.com/

- Brainloaf http://www.brainloaf.com/

- Quirks Marketing Research Review https://www.quirks.com

Not: Yeni dünyaya adapte olmuş veya farklı uygulamalar geliştirmiş Türk araştırma şirketlerini yorumlar ile paylaşırsanız sevinirim.

Müzik sektörü muhtemelen bu yeni dünya düzeninden en çok yara almış sektörlerden biridir. iTunes gibi sektörün dışından gelen çözümler dışında henüz kimse de etkin bir çözüm üretmeyi başaramadı. Yasaklar, site veya program kapatmalar, telif haklarının yeniden ve yeniden düzenlenmesi pek bir işe yaramadı.

Üstelik, müzik sektörüne tek darbe vuran MP3 ve indirme programları değil. MP3 büyük fırtınanın sadece başlangıcıydı. Shawn Fanning’in Üniversite yıllarında kurduğu efsane paylaşım programı Napster‘ın telif hakları yüzünden kapatılmasının üstünden 8 sene geçti. Değişen pek bir şey olmadı. Şimdilerde hem ücretli hem de ücretsiz versiyonuyla hayatına devam ediyor.

Internet sadece albüm satışlarını değil müzik sektörünün üstünde yükseldiği temelleri de sarstı. Örneğin müzik eleştirmenleri ve müzik dergileri… 140 Characters Konferansı‘nda Rolling Stones.com sitesinde müzik eleştirmeni olarak yazarlık yapan Christopher R. Weingarten bu konuda harika bir konuşma yaptı.

Christopher; “Eğer benim gibi adamların tavsiyelerini dinlemekten vazgeçmediyseniz yakın zamanda vazgeçeceksiniz.” diyerek başladığı konuşmasında internetin müzik eleştirmenliğini nasıl şekillendirdiğini anlattı.

Christopher’a göre fildişi kulelerde yaşayan ve halka tavsiye veren eleştirmenlerin tahtı önce tüketici köşesi görünümünde yayınlanan müzik siteleri daha sonrasında da 2004 yılında başlayan müzik blogu furyasıyla yerle bir oldu. İnternetten önce plak şirketleri bu uzmanların peşinden koşar ve ulaşmayı başarabilirlerse halka seslerini duyurabilirlerdi.

Günümüzde müzik dergilerinin görevi blogları ve websitelerini takip etmek ve filtrelemek oldu. Üstelik iş burada da bitmiyor. Şimdi tanıtım albümleri anında internete düşüyor ve internet bağlantıları çok daha hızlı. Bir albümün iyi olup olmadığını anlamak için 3000 karaktere de ihtiyacımız yok. 140 karakter oldukça yeterli. Yeni tanıtım albümlerini duyuran @diditleak twitter hesabı sayesinde anında haberdar olabiliyoruz.

Bu durumun en temel yan etkisi; “Yeni!” etkisinin ve farklı müzik türlerinden rastgele eser keşfetmenin giderek azalması. Haber ve bilgi akışının tümüyle kullanıcının eline geçmesi farklı kategorilerden haberlere rastlama olasılığını giderek düşürüyor.

Christopher’a göre bu eklektik müzik ve sesini farklı kitlelere duyurmak isteyen gruplar için büyük bir sorun. Alternatif çözümler de elbette var. Örneğin Christopher açtığı @1000TimesYes Twitter hesabından bir yılda 1000 adet farklı albüm değerlendirmesi yayınlayacak. Müzik severlerin takip etmesinde fayda var.

Şahsen benim müzik danışmanım: insensitive‘den başkası olamaz.

Bu sunumu izlemek için buraya

Direct TV dünyanın ilk yüksek güçlü DBS uydu sistemi. Kurulduğu 1994 yılından bugüne 50 milyonun üzerinde abonesi, %100 265 kanalı var.

İnteraktif uzaktan kumanda ve paypal ortaklığı ile sunduğu dijital izle ve öde sistemi ile Direct TV şimdi de aplikasyon tabanlı bir sisteme geçiyor.

iTunes ortaklığı ile geliştirdiği aplikasyon merkezinden Flickr, YouTube gibi platformlar takip edilebilecek.

Buna televizyon ve çevrimiçi platformların harika ortaklığının başlangıcı diyebilir miyiz?

Daha detaylı bilgi için buraya.

Sosyal medya ikişkileri ve ilişkilerle birlikte her şeyi yeniden şekillendiriyor. Reklam ve pazarlama dünyası değişime ayak uydurmak veya görmezden gelmek arasında gidip gelirken, dünya Twitter ile haberleri takip ediyor, sesini duyuruyor ve örgütleniyor.

Bu anlık ve 140 karakterle sınırlı mecra dünyanın dört bir yanında olan biten her şeyin sınırları aşıp bir anda duyulmasını sağlıyor. Üstelik bunlar sadece pazarlama mesajları ve “guru”ların yedikleri, içtikleri, gezdikleri yerler de değil.

Birkaç gündür İran’da 1979’dan beri yaşanan en renkli seçim yarışından sonra yaşananları dev haber kanalları ve gazetelerden değil Twitter aracılığıyla takip ediyoruz. İran hükümetinin engelleyemediği ve sansürleyemediği tek mecra Twitter ve YouTube gibi platformlar oldu. Twitter aylar öncesinden planladığı bakımını bile İran seçimlerinden sonra oluşan haber akışı için erteledi.

Twit’ler aracılığıyla seçim sonuçlarını protesto etmek için Manhattan’da Union Square’de organize edilen bir eylem bile oldu. Kısaca bu aralar İran’dan anında ve sansürsüz bilgi alabilmek için dünyanın gözü Twitter’da…

Twitter’dan takip etmek için: #iranelection hashtag‘ini takip edebilirsiniz.

Sansürün kapattığı kapıların ardında yepyeni bir dünya doğuyor.

“Bütün sabit ve donmuş ilişkiler, beraberlerinde getirdikleri eski ve saygıdeğer önyargılar ve görüşlerle birlikte tasfiye oluyor, bütün yeni oluşmuş ilişkiler kemikleşemeden eskiyor. Yerleşmiş ne varsa eriyip gidiyor, kutsal ne varsa lanetleniyor. İnsan, gerçek yaşam koşullarına ve hemcinsleriyle olan ilişkilerine nihayet ayık kafayla bakmak zorunda kalıyor. Ürünleri için sürekli genişleyen bir pazara olan ihtiyacı, burjuvaziyi dünyanın dört bir yanına kovalıyor. Burjuvazi her yerde barınmak, her yere yerleşmek, her yerde bağlantıda kalmak zorunda kalıyor.”

Bu manidar alıntı Thomas Friedman‘ın Dünya Düzdür kitabında da yer verdiği Komünist Manifesto’nun muhtemelen güncelliğini koruyan en önemli paragraflarından biri…

Dünya Düzdür’e gelince, Küreselleşmenin Geleceği: Lexus ve Zeytin Ağacı kitabının yazarı Thomas Friedman’ın Türkçe’ye çevrilmiş ikinci kitabı olan Dünya Düzdür, Berlin Duvarı’nın yıkılışı ile birlikte küreselleşen dünyanın ülkeler ve şirketler üzerinde yarattığı etkileri inceliyor.

Günümüz pazar koşullarını doğru analiz edebilmek ve rekabet avantajları yaratmak ve istikrarını sağlayabilmek için şiddetle tavsiye edilir. Yirmi birinci yüzyılın kısa tarihini ve etkilerini anlamak için birebir.

David Meerman Scott geçen hafta DigitalAge Seminer 2009′un konuğuydu. Keyifli ve oldukça dinamik bir sunumun ardından kitabına başladım. Hemen, hiç vakit geçirmeden kitabından kısa bir alıntı yapmak istiyorum. Ziya konuyu harika özetlemiş.

- Pazarlama, sadece reklamdan ibaret değildir.
- PR, sadece ana medya izleyicisine yönelik olmanın ötesindedir.
- Ne yayınlıyorsanız onunla tanınırsınız.
- İnsanlar yorum değil gerçekleri isterler.
- İnsanlar propaganda değil katılım ister.
- Pazarlama, tek yönlü bir “müdahale” yerine, hedef kitlenizin tam ihtiyaç duyduğu anda içerik sunma işidir.
- PR, patronunuzun şirketinizi televizyonda görmesini sağlamak değildir.
- Pazarlama, ajansınızın ödüller kazanması ile ilgili bir iş değildir. Organizasyonunuzun iş kazanması, iş almasıdır.

Ne dersiniz? Yeterince iyi özetlenmiş, değil mi?

Kitap için buraya
David Meerman Scott için buraya

Haydi hop! Eller havaya..