Reklamcılık tabirlerine hiç dikkat ettiniz mi? Toplantı masalarında farkına varmadan stratejik cümlelerin arasına serpiştirdiğimiz tabirler aslında işe nasıl baktığımızı da ortaya koymuyor mu? Mesela bir kampanyanın ‘tıklanmayla‘ ölçülen havalı ‘engagement‘ oranını yükseltmek için hemen ‘sonuna bir havuç lazım’ diyiveriyoruz. Markalara artık tek yönlü pazarlama devri bitti uyarısında bulunup, tüketicilerini dinlemelerini ve diyaloğa geçmelerini öğütlüyoruz. Dijital pazarlama, interaktif, sosyal medya gibi kavramlar hakkında onca kaynak üretiyor, düzinelerce...

Tarihin tekerrürü aslında enteresan konu. Fakat sanırım 140 karaktere sığmadığı için birkaç cılız ses ve bir grup akademisyenin çemkirmelerinden öteye gidemiyor. 1971 yılında Harvard Business Review’da yayınlanan bir makale de bu konuya değinmiş ve reklamın ekonomik etkilerinin tartışılmasının 1930′lu yıllara kadar uzandığını aktarmış. Makalenin sonunda yazar ‘bu konuya hala net bir açıklama getirebilmiş değiliz’  diyor ve gündemin en acı haberini paylaşıyor: Reklamverenler medya satın alma bütçelerindeki ajans hizmet payını tartışmaya başladı ve daha da önemlisi...

Ölçümleme yöntemlerimiz ve raporlarımızın tarihine kaldığımız yerden devam edelim. 30′lu yılların sonuna doğru birkaç şüpheci ile başlayan ölçüp biçtiğimiz radyo erişim oranlarının faydası tartışması oldukça kısa sürdü. Ufak bir tartışmanın ardından,  ölçebildiğimiz için ölçtüğümüz değerleri ölçmeye devam ettik. 50′li yıllarda televizyonun hanelere girişiyle  beraber radyo ve gazetenin etkili olmadığına karar verdik ve hemen yine saymaya başladık. Kaç televizyon satıldı, kaç program izlendi, kaç kişi izledi… Sonra izleyici raporları tartışılmaya başlandı....

Bu aralar çatlak bir iki ses sayesinde de olsa tartışmaya başlanan neyi ölçüyoruz ve bu ölçüm ne işimize yarıyor sorusu aslında yüzyıllık bir soru. Teknolojik gelişmelerle ortaya çıkan her mecra benzer bir heyecan ve coşkunun ardından ‘ee n’oldu şimdi?’ noktasına dönmüş. Fakat sektörel hafızamızın olmayışından olsa gerek her on yılda bir yeniden rüştümüzü ispatlamaya çalışırken aynı çukura düşüp duruyoruz. Halbuki reklam arşivleri ve başarılı vaka analizlerinden burnumuzu çıkarıp biraz büyük resme odaklanmaya başlasak 100 yıldır ne yapısı ne de stratejileri bir...

James Dyson Wired’in düzenlediği ‘Disruption by Design’ konferansında ‘Şirketimizde sadece bir kelime yasaktır: Marka. Yeni ürünümüzün başarısı kadar başarılıyız. Markaya inanmıyorum.’ demiş. Veya başka bir deyişle, ‘inanmıyorum ama bir güç var‘ beyanında bulunmuş. AdAge bu duruma fena içerlemiş. Blog yazarlarından Matthew Creamer reklama bu kadar çok para yatıran bir şirketin sahibinin markaya inanmadığını söylemesinin absürd olduğunu savunuyor. Ben de kavram karmaşası sadece memleketimizin sorunu diye üzülüyordum. Matthew Creamer içime su serpti. Yazar,...

Pazar Araştırması şirketi Gartner’ın 3 Mayıs’ta yayınladığı rapora göre Fortune 1000 şirketlerinin %50′si sosyal medya stratejileri için hedef belirlemiyor ve ROI getirisini ölçümlemiyorlarmış. Herhangi bir geridönüş elde etmeyen şirketlerin sadece %20′si nerede hata yaptıklarını değerlendirebilecek bir veriye sahipmiş. Şirketlerin %80′i ise ölçümleme için herhangi bir veri toplamıyormuş. İşin enteresan tarafıysa tüm bu ölçümlememe ve başarı elde edip etmediğini bilememe haline rağmen büyük reklam verenler bu alanda yatırımlarını artırmaya devam edeceğini...

Bizim sektöre dijital fırtınanın etkileri aslında henüz yeni yeni geliyor. Ama banner ve dijital reklam bütçelerinin artmasından bahsetmiyorum. Tüm diğer sektörlerde olduğu gibi şirketlerin yapısını ve işleyişini derinden etkileyen bir bakış açısı sorunundan bahsediyorum. İlan yerine banner, reklam filmi yerine viral video satmaya başlayınca sıyıracağımızı sanmıştık. Ama maalesef. Bonin Bough,Temmuz 2011′de Forbes’te Savaş başlıyor: Dijital Yetenek Avı’na hazırlanın çağrısıyla dijital gelişmelerden tüm sektörler gibi ajansların da etkileneceğini duyurarak yeni bir...

Bugün reklam etkililiği kriterleri ve ölçümleme yöntemlerini araştırırken 1964 yılında yayınlanan umutlu bir reklamcının makalesine denk geldim. Charles Ramond, Journal of Marketing’de yayınladığı makalesinde zaman makinesiyle 1999 yılından aldığı haberde reklam harcamalarının geridönüşünün nihayet hesaplanabildiğini müjdeliyordu. ‘Reklam nasıl saygınlığını kazandı?’ makalesinde yazar 1999′dan gelen haberde; İster inanın ister inanmayın 60′lı yıllara kadar reklamcıların başarmak istedikleri hedefler hakkında net ve ortak bir görüşleri yokmuş. Ulusal...

1970′ler ABD’de reklam ve pazarlama iletişimi tarihinin en zorlu yıllarıydı. 50′li yıllarda seri üretimi seri tüketime dönüştürmek için keşfedilen taktikler bireyselliğini vurgulamaya çalışan yeni bir tüketici kitlesi tarafından reddedilmeye başlanmıştı. Life dergisinin yirminci yüzyılın en etkili 100 adamından biri seçtiği Edward Bernays ile başlayan kitlesel iletişim taktikleri temellerinden sarsılıyordu. Bu sarsıntının temel sebeplerinden biri yaş, cinsiyet ve gelir gibi demografik özelliklere dayanarak tüketicinin sağı solunun kestirilemiyor olmasıydı. Uzun süren bir debelenme...